Mirjam Wolthuis

Ik ben verbonden aan de Dominicusgemeente sinds ik daar in september 1996 een halftijdse baan kreeg als pastor. Vanuit deze functie maak ik ook deel uit van het Liturgisch Team. De Dominicus is 'mijn kerk' omdat daar geloven zo menselijk en aards wordt gehouden. En natuurlijk omdat hier voor vrouwen en mannen gelijke mogelijkheden zijn.

Ik ben van huis uit katholiek, studeerde in Nijmegen, maar zag me nooit in die hiërarchisch-kerkelijke omgeving werken. Zo rolde ik, weg van theologie en kerk, het beleidswerk in aan de universiteit van Nijmegen en later de VU in Amsterdam. Tot er iets begon te knagen en iemand mij wees op de vacature bij de Dominicus.

Als pastor en voorganger voel ik mij, naar protestants model, een van de Dominicusgangers die geroepen is naar voren te treden. Wat ik doe, doe ik vanuit en namens de gemeente. Dat kan ook betekenen dat de voorganger een ‘tegenover’ voor de gemeente moet zijn, door te bevragen of te confronteren.

Soms gebeurt er in een dienst méér dan je zelf in de hand hebt. Hoe mooi, goed of raak alle ingrediënten van een dienst ook kunnen zijn, het is niet de garantie dat er iets gebeurt waar je stil van wordt. Maar soms is er zomaar de klik, de vonk, het inzicht, de Geest. Wat ik doe is voorwaardenscheppend, niet meer en niet minder. Het is spannend om die wisselwerking tussen mijzelf, de gemeente en wat daar bovenuit stijgt, te blijven stimuleren.